Kur’ân Kıssaları

26Biz insanı kara çamurdan, şekillenmiş bir balçıktan yarattık.

26Andolsun, insanı kuru, pişmemiş çamurdan, şekillenmiş kara balçıktan yarattık. (Hicr, 26)

26Assuredly We have created humankind from dried, sounding clay, from molded dark mud.

27Cinleri de daha önce, zehirli ateşten yaratmıştık.

27Cinlere gelince, onları ise daha önceden, deri gözeneklerinden vücuda nüfuz eden kavurucu ve dumansız ateşten yaratmıştık. (Hicr, 27)

27And the jinn We had created before, from smokeless, scorching fire penetrating through the skin.

28Ve hani Rabbin meleklere: “Ben,” demişti, “kuru çamurdan, şekillenmiş bir çamurdan bir beşer yaratacağım.”

28Ve hatırla ki Rabb’in meleklere “Ben” demişti, “kuru, pişmemiş çamurdan, şekillenmiş kara balçıktan bir beşer yaratacağım.” (Hicr, 28)

28And (remember) when your Lord said to the angels: “I am creating a mortal from dried, sounding clay, from molded dark mud.

29“Bu itibarla, Ben onu düzenlediğim insan şekline koyduğum ve içine ruhumdan üflediğim zaman, derhal onun önünde secdeye kapanınız.”

29“Ona tam olarak şeklini verdiğim ve içine Ruhum’dan üflediğim zaman, hemen kendisine (üstünlüğünün ve sizin ona saygınızın işareti olarak ve ona yardımcı olma manasında) secdeye kapanın.” (Hicr, 29)

29“When I have fashioned him in due proportions and breathed into him out of My Spirit, then fall down prostrating before him (as a token of respect for him and his superiority).”

30Rabbin meleklere: “Ben yeryüzünde bir halife yaratacağım” dediği vakit onlar: “Â! Oradaki nizamı bozacak ve yeryüzünü kana bulayacak bir mahlûk mu yaratacaksın? Oysa biz sana devamlı hamd, ibadet yapıp, Sen’i tenzih etmekteyiz!” dediler. Allah: “Ben, sizin bilmediğiniz pek çok şey bilirim” buyurdu.

30Düşün ki Rabb’in, meleklere “Ben, yeryüzünde bir halife kılacağım” buyurdu. Melekler, “Orada bozgunculuk çıkaracak ve haksız yere cana kıyıp kan dökecek birini mi kılacaksın? Oysa biz, Sen’i hamdinle tesbih ediyor (Sen’i bütün kemal sıfatlarınla anıp övüyor, bütün hamdin Sana mahsus olduğunu ve her türlü kusurdan ve Sana yaraşmayan her sıfattan ve fiilden münezzeh bulunduğunu daima ikrar ve ilan ediyor), ayrıca, mutlak kudsiyetini izharla, kalblerimizi Sen’den başka her şeyden çeviriyoruz” dediler. (Allah), “(Eşya ve ahkâm sizin malûmatınızla sınırlı değildir.) Sizin bilmediğiniz o kadar çok şey vardır ki Ben onların hepsini bilirim (Yeryüzünde bir halife kılma irademle ilgili elbette pek çok hikmet söz konusudur ve dolayısıyla yeryüzünde bir halife olacaktır).” buyurdu. (Bakara, 30)

30Remember (when) your Lord said to the angels: “I am setting on the earth a vicegerent.” The angels asked: “Will you set therein one who will cause disorder and corruption on it and shed blood, while we glorify You with Your praise (proclaiming that You are absolutely free from any defect and that all praise belongs to You exclusively,) and declare that You alone are all-holy and to be worshipped as God and Lord?” He said: “Surely I know what you do not know.”

31Ve Âdem’e bütün isimleri öğretti. Müteakiben önce onları meleklere göstererek: “İddianızda tutarlı iseniz haydi Bana şunları isimleriyle bir bildirin bakalım!” dedi.

31(Allah, yeryüzünün halifesi kıldığı) Âdem’e, (bu misyonu sebebiyle melekler dahil bütün yaratılmışlar üstündeki mevkiinin bir alâmeti, aynı zamanda söz konusu vazifesini yerine getirebilmesinin vasıtası olarak) bütün isimleri öğretti. Sonra, (insanın genel manada meleklere üstünlüğünü ve yaratılıp yeryüzüne halife kılınışındaki hikmeti bildirmek için isimleri Âdem’e öğretilen) bütün varlıkları ve nesneleri (Levh-i Mahfuz’daki biçimleri ve isimleriyle birlikte) meleklere takdim buyurdu da “Haydi, (Bana Ulûhiyet, Rubûbiyet ve Ma’bûdiyetime tam yakışır ibadet, tesbih, takdis) sözünüz (ve yeryüzünde hilâfetin manasını idrakiniz) tam yerinde ve gerektiği gibi ise Bana bütün bu varlıkları ve nesneleri isimleriyle bildirin!” diye emretti. (Bakara, 31)

31(Having brought him into existence,) God taught Adam the names, all of them. Then (in order to clarify the supremacy of humankind and the wisdom in their being created and made vicegerent on the earth), He presented them (the things and beings, whose names had been taught to Adam, with their names) to the angels, and said, “Now tell Me the names of these, if you are truthful (in your praising, worshipping, and sanctifying Me as My being God and Lord deserves).

32“Sübhansın ya Rab! Senin bize bildirdiğinden başka ne bilebiliriz ki? Her şeyi hakkıyla bilen, her şeyi hikmetle yapan Sensin” dediler.

32(Melekler, hakikati idrak, aczlerini itiraf içinde,) “Sen’i bütün noksanlıklardan, manasız ve gayesiz iş yapmaktan tenzih ederiz. Bize ne öğretmişsen, bizim onun dışında hiçbir ilmimiz yoktur. Hiç şüphesiz Sen, Sen’sin Alîm (her şeyi hakkıyla ve tam olarak bilen), Hakîm (her hüküm ve icraatında mutlak hikmet bulunan)!” dediler. (Bakara, 32)

32(In acknowledgement of their imperfection, and their perception of the truth of the matter,) the angels said: “All-Glorified You are (in that You are absolutely above having any defect and doing anything meaningless, and Yours are all the attributes of perfection). We have no knowledge save what You have taught us. Surely You are the All-Knowing, the All-Wise.”

33Allah: “Âdem! Eşyanın isimlerini onlara sen bildir” dedi. O da isimleriyle onları bildirince Allah buyurdu: “Ben size demedim mi ki, göklerin ve yerin sırlarını Ben bilirim! Ve Ben sizin gizli açık yapmakta olduğunuz her şeyi de bilirim!”

33(İnsanın genel manada meleklere olan üstünlüğünü daha bir tebarüz ettirmek için Allah,) “Ey Âdem! Şu varlıkları ve nesneleri onlara isimleriyle bildir!” diye emretti. (Âdem) Onları isimleriyle bildirince de (meleklere hitaben,) “Ben size, gökler ve yer, (yaratılışları, yaratılışlarındaki hikmet, dünleri, bugünleri ve yarınları adına) ne saklıyor, (onlarda size ve başkalarına) gizli ne sırlar varsa Ben hepsini bilirim; siz neyi açığa vuruyor, neyi de içinizde gizli tutmakta iseniz onları da bilirim dememiş miydim?” buyurdu. (Bakara, 33)

33(In order to demonstrate the superiority of humankind more clearly,) God said: “O Adam, inform them of these things and beings with their names.” When he (Adam) informed them with their names, He said (to the angels), “Did I not tell you that I know the unseen of the heavens and the earth, and I know all that you reveal and all that you have been concealing?”

34O vakit meleklere: “Âdem’e secde edin!” dedik. Hepsi secde ettiler, yalnız İblis diretti, kibirlendi ve kâfirlerden oldu.

34Yine düşün ki meleklere, (ilmini, üstünlüğünü, hilâfete liyakatini kabul ve ona hilâfet vazifesinde yardımcı olma manasında) “Âdem’e secde edin!” buyurduk. Hepsi secde etti ama (kendisine de secde emredildiği halde cinlerden olan) İblis etmedi. Dayattı, büyüklendi ve secde etmeyi kibrine yediremedi; (böylece, yapısındaki potansiyel küfür sıfatı öne çıkıp bütün benliğini kapladı da) kâfirlerden oldu. (Bakara, 34)

34And (remember) when We said to the angels: “Prostrate before Adam!” They all prostrated, but Iblīs did not; he refused, and grew arrogant, and displayed himself as an unbeliever.

12Allah buyurdu: “Söyle bakayım, sana emrettiğim halde, secde etmene mani nedir?” İblis: “Ben ondan daha üstünüm; çünkü Sen beni ateşten, onu ise bir çamur parçasından yarattın.”

12Allah, “Sana emrettiğim halde seni (Âdem’e) secde etmekten alıkoyan nedir?” diye sordu. İblis, “Ben, ondan hayırlıyım. Beni (bir tür) ateşten yarattın; onu ise (bir tür) çamurdan yarattın!” dedi. (A’râf, 12)

12He (God) said: “What prevented you from prostrating, when I commanded you to do so?” Iblīs said: “I am better than he, for You have created me from fire, and him You have created from clay.”

13“Çabuk in oradan!” buyurdu Allah, “Öyle orada kurulup da büyüklük taslamak senin haddin değildir. Çabuk çık, çünkü sen alçağın tekisin!”

13Allah buyurdu: “Çabuk in oradan; bulunduğun o yerde ve konumda sana öyle büyüklenme hakkı tanınmamıştır. Derhal çık, artık sen zelil ve alçaklardansın.” (A’râf, 13)

13(God) said: “Then go down from it; it is not for you to act haughtily there! So be gone! Surely you are of the degraded.”

14“Bana, onların diriltilecekleri kıyamet gününe kadar mühlet verir misin?” dedi.

14Şeytan şöyle dedi: “Öldükten sonra diriltilecekleri Gün’e kadar bana süre tanı.” (A’râf, 14)

14(Iblīs) said: “Grant me respite till the Day when they are raised from the dead.”

15Allah: “Haydi, sen mühlet verilenlerdensin!” buyurdu.

15Allah buyurdu: “Sana, kendilerine (yeryüzünde) belli bir süre tanınmış olan (insan nesli var olduğu müddetçe) süre tanınmıştır.” (A’râf, 15)

15(God) said: “You shall be among the ones (humankind) granted respite (so long as they remain on the earth).”

16“Öyle ise” dedi, “Sen beni azgınlığa mahkûm ettiğin için, ben de onları gözetlemek üzere Sen'in doğru yolunun üzerinde pusu kurup oturacağım.”

16Şeytan devam etti: “Öyleyse madem Sen benim azgınlık edip sapmama yol verdin, ben de andolsun, o insanları saptırmak için Sen’in dosdoğru yolunun üzerine oturacağım.” (A’râf, 16)

16(Iblīs) continued: “Now that You have allowed me to rebel and go astray, I will surely lie in wait for them on Your Straight Path (to lure them from it).

17“Sonra onların gâh önlerinden, gâh arkalarından, gâh sağlarından, gâh sollarından sokulacağım, vesvese verip pusu kuracağım, Sen de onların ekserisini şükreden kullar bulmayacaksın.”

17“Oturup, kâh önlerinden kâh arkalarından kâh sağlarından kâh sollarından kendilerine yaklaşacağım. Onların çoğunu şükredenler olarak bulmayacaksın!” (A’râf, 17)

17“Then I will come upon them from before them and from behind them, and from their right and from their left. And You will not find most of them thankful.”

18Allah şöyle buyurdu: “Alçak ve kovulmuş olarak çık oradan! Onlardan kim sana uyarsa, iyi bilin ki sizin hepinizi cehenneme dolduracağım.”

18Allah emretti: “Çık oradan; artık bütün bütün yerilmiş ve kovulmuş bulunuyorsun. İnsanlardan da kim sana uyarsa, şurası kesin ki hiç şüphesiz Cehennem’i (sen ve yardımcılarınla birlikte sana uyarak senin gibi şeytanlaşan insanların) tamamıyla dolduracağım.” (A’râf, 18)

18He (God) said: “Go away from there, disgraced and disowned! Those of them that follow you, surely I will fill Hell with you all!”

35Ve dedik ki: “Âdem! Eşinle birlikte cennete yerleşin, oradaki nimetlerden istediğiniz şekilde bol bol yiyin, sadece şu ağaca yaklaşmayın. Böyle yaparsanız zalimlerden olursunuz!”

35“Ey Âdem! Eşinle birlikte cennete yerleş. (Baştan sona nimetler ve istifade yurdu olan) Oradan dilediğiniz şekilde bol bol yiyin, istifade edin. Fakat şu ağaca yaklaşmayın, aksi halde zalimlerden olursunuz!” buyurduk. (Bakara, 35)

35“O Adam! Dwell you, and your spouse, in the Garden, and eat (of the fruits) thereof to your hearts’ content where you desire, but do not approach this tree, or you will both be among the wrongdoers.”

120Ama şeytan ona vesvese verip: “Âdem!” dedi, “ister misin sana ebediyet (ölümsüzlük) ağacını, zamanın geçmesiyle zeval bulmayan bir devlet ve saltanatı göstereyim?”

120Fakat şeytan Âdem’e vesvese verdi ve “Ey Âdem, seni sonsuzluk ağacına ve hiç son bulmayacak bir devlet ve saltanata götüreyim mi?” dedi. (Tâ-Hâ, 120)

120But Satan made an evil suggestion, saying: “O Adam, shall I lead you to the tree of everlasting life and a kingdom that will never decay?”

121Derken ikisi de o ağacın meyvesinden yediler. Bunun üzerine edep yerlerinin açık olduğunu fark ettiler. Derhal cennet yapraklarıyla üstlerini örtmeye başladılar. Böylece Âdem Rabbine karşı geldi de yanıldı.

121Âdem ve eşi, şeytana kanarak kendilerine yasaklanan ağaçtan yediler de edep yerleri (ve bütün beşerî hususiyetleri) kendilerine açılıp belli oluverdi ve oraları cennet yapraklarıyla hemen örtmeye giriştiler. Âdem, Rabb’isinin emrine tâbi olmadı ve bu sebeple yaptığında isabet kaydetmedi. (Tâ-Hâ, 121)

121They both ate of it, so their shameful parts (and all the seemingly evil impulses in their creation) were apparent to them, and both began to cover themselves with leaves from the Garden. Adam disobeyed his Lord and fell into error.

22Böylece onları aldatarak mevkilerinden düşürdü. O ağacın meyvesini tadar tatmaz, edep yerlerinin açık olduğunu fark ettiler. Derhal, buldukları cennet yapraklarıyla edep yerlerini örtmeye başladılar. Onların Rabbi ise nida edip buyurdu: “Ben sizi o ağaçtan men etmedim mi? Ben şeytanın sizin besbelli düşmanınız olduğunu söylemedim mi? Niçin Beni dinlemediniz de bu perişan duruma düştünüz?”

22Böylece (Allah adına ettiği yeminle) onları aldattı ve konumlarına yakışmayan bir işe sürükledi: O (yasaklanmış) ağaçtan tadar tatmaz, birden edep yerleri (ve bütün beşerî hususiyetleri) kendilerine açılıp belli oluverdi ve oraları cennet yapraklarıyla hemen örtmeye giriştiler. Bu sırada, Rabb’ileri onlara seslendi: “Ben sizi o ağaçtan menetmemiş ve size ‘Şüphesiz şeytan, ikiniz için de apaçık bir düşmandır!’ dememiş miydim?” (A’râf, 22)

22Thus he led them on by delusion; and when they tasted the tree, their private parts (and all the apparently shameful, evil impulses in their creation) were revealed to them, and both began to cover themselves with leaves from the Garden. And their Lord called out to them: “Did I not prohibit you from that tree, and did I not say to you that Satan is a manifest enemy to you?”

23“Ey bizim Rabbimiz, kendimize yazık ettik. Şâyet Sen kusurumuzu örtüp, bize merhamet buyurmazsan, en büyük kayba uğrayanlardan oluruz!” diye yalvarıp yakardılar.

23Hemen yalvarmaya durdular: “Ey bizim Rabb’imiz! Biz, kendi kendimize zulmettik. Eğer bizi bağışlamaz ve bize hususî rahmetinle muamelede bulunmazsan, hiç şüphesiz ebedî kaybedenlerden oluruz!” (A’râf, 23)

23They said (straightaway): “Our Lord! We have wronged ourselves, and if You do not forgive us and do not have mercy on us, we will surely be among those who have lost!”

36Derken şeytan onların ayaklarını kaydırarak içinde bulundukları nimet yurdundan çıkardı. Biz de: “Haydi,” dedik, “birbirinize düşman olarak yeryüzüne inin! Siz orada belirli bir süre ikamet edip yararlanacaksınız.”

36(Kibir ve gururuna yenik düşerek Allah’ın emrine isyanla küfrünü ortaya koyan ve hem İlâhî huzur ve rahmetten hem de cennetten kovulup insana da düşman kesilen) Şeytan, (daha önce kendisine karşı uyarmamıza rağmen Âdem’e ve eşine yasaklanmış ağaçtan tattırarak) ayaklarını kaydırdı ve onları içinde bulundukları halden ve yerden çıkardı. Biz de “İnin (ey Âdem, eşi ve şeytan), artık (hem siz hem de Âdem neslinden gelecek insanlar) birbirinize düşmansınız (ve böyle bir hayat süreceksiniz). Yeryüzünde belli bir süreye kadar mesken tutup kalacak ve oradan tam yararlanacaksınız” dedik. (Bakara, 36)

36But Satan (tempting them to the forbidden tree despite Our forewarning,) caused them both to deflect therefrom and brought them out of the (happy) state in which they were. And We said, “Go down, all of you, (and henceforth you will live a life,) some of you being the enemies of others. There shall be for you on the earth a habitation and provision until an appointed time.”

37Büyük pişmanlık duyan Âdem, Rabbinden birtakım kelimeler öğrenip onlara göre hareket etti. Rabbine yalvardı. Allah da tövbesini kabul etti. Zaten O tövbeyi kabul eder, merhameti boldur.

37(Sürçmesinin farkına varan) Âdem, (hatasına mazeret aramaya kalkmadı; birden kendine gelip toparlanarak,) Rabb’isinden (vicdan azabı ve pişmanlığı sebebiyle) kendisine telkin buyrulduğunu idrak ettiği bazı kelimeler aldı ve onlarla tevbe-istiğfarda bulundu. Rabb’i de ona rahmetiyle muamele edip tevbesini kabul buyurdu. Şüphesiz O, Tevvâb (kullarının tevbesine sadece mağfiretle değil, fazladan mükâfatla karşılık veren)dir; Rahîm (bilhassa Kendisine tevbe ile yönelen mü’min kullarına karşı hususî rahmet ve merhameti pek bol olan)dır. (Bakara, 37)

37(Aware of his lapse and in the hope of retrieving his error, rather than attempting to find excuses for it,) Adam received from his Lord words that he perceived to be inspired in him (because of his remorse, and he pleaded through them for God’s forgiveness). In return, He accepted his repentance. He is the One Who accepts repentance and returns it with liberal forgiveness and additional reward, the All-Compassionate (especially towards His believing servants).

38Dedik ki: “İnin oradan hepiniz! Artık ne zaman Ben’den size doğru yolu gösteren rehber gelir de kim ona uyarsa, onlara hiçbir korku olmayacak, hiç üzülmeyecekler de.

38“Hepiniz oradan inin!” buyurduk (ve bu hükmümüzü infaz eyledik.) Artık bundan böyle size Benim tarafımdan (bir rasûl vasıtasıyla Kitap gibi) sâfî bir hidayet kaynağı gelir de kim Bana ait bulunan o hidayet kaynağına uyar (ve imanla, ibadetle Bana yönelirse, artık onlar yardımımı, desteğimi hep yanlarında bulacaklar ve dolayısıyla) kendileri için (özellikle Âhiret’te) herhangi bir korku söz konusu olmayacak ve onlar asla üzülmeyeceklerdir de. (Bakara, 38)

38We said: “Go down, all of you, from there!” (and executed Our order). If, henceforth, a guidance (like a Book through a Messenger) comes to you from Me, and whoever follows My guidance (and turns to Me with faith and worship), they will have no fear (for they will always find My help and support with them), nor will they grieve.”

56Kitapta İdris’i de an. Gerçekten o da doğruluğun timsali biri idi, bir nebî idi.

56Kitap’ta İdris’i de zikret. Doğrusu o da özü-sözü dosdoğru bir insandı, bir nebî idi. (Meryem, 56)

56And mention Idris in the Book. He was surely a sincere man of truth, a Prophet.

57Biz onu üstün bir makama yücelttik.

57Biz ona yüce bir makam verdik ve onu yüce bir mekâna yükselttik. (Meryem, 57)

57And We raised him to a high station.

1Biz Nûh’u kendi milletine peygamber olarak gönderip “Gâyet acı bir azap başlarına gelip çatmadan önce halkını uyar!” dedik.

1Nuh’u, “Pek acı bir azap başlarına gelmeden önce halkını uyar!” diye kavmine rasûl olarak gönderdik. (Nûh, 1)

1We sent Noah as Messenger to his people (and commanded him): “Warn your people before a painful punishment comes to them.”

2O da: “Ey benim milletim! Ben size gönderilen kesin bir uyarıcıyım.

2O da “Ey halkım!” dedi, “Şüphesiz ben, size gönderilmiş apaçık bir uyarıcıyım. (Nûh, 2)

2He said: “O my people! I am indeed a plain warner to you (and I urge you:)

3Yalnız Allah’a ibadet edin, O’na karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin ki:

3“Şunun için ki yalnızca Allah’a ibadet edin, O’na gönülden saygı besleyip, karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin.” (Nûh, 3)

3“Worship God alone and keep from disobedience to Him in reverence for Him and piety, and obey me,

4Sizin günahlarınızı affetsin ve sizi belirli bir vakte, yani ölüm anına kadar azap çektirmeksizin hayatta bıraksın. Çünkü Allah’ın takdir ettiği vâde gelince, asla ertelenmez. Keşke bunu bir bilseniz!”

4“Ta ki Allah da günahlarınızdan bir kısmı (şimdiye kadar işlediğiniz ve bir de kulları aleyhinde olmayanları) bağışlasın ve sizi (helâke maruz bırakmadan), mukadder ve değişmez vadeye kadar hayatta tutsun.” Allah’ın takdir buyurmuş olduğu vade gelince, artık o ertelenmez. Keşke bunu bilseniz! (Nûh, 4)

4“So that He may forgive you your sins (which you have committed so far) and grant you respite until a term appointed by Him (instead of destroying you because of your sins). The term appointed by God, when it comes, is never deferred. If you but knew!”

5“Ya Rabbî” dedi Nûh, “ben milletimi gece gündüz dine dâvet ettim.

5Nihayet (asırlar süren tebliğinin ardından Nuh) şöyle münacatta bulundu: “Rabb’im! Halkımı gece ve gündüz demeden sürekli Din’e davet ettim;” (Nûh, 5)

5(After long ages spent in conveying God’s Message, he turned to his Lord in prayer and) he said: “My Lord, I have surely called my people night and day;

6Ama benim dâvetim, onların sadece daha çok uzaklaşmalarına yol açtı.

6“Ama benim davetim, onların gerçekten sadece daha fazla uzaklaşmalarına yol açtı.” (Nûh, 6)

6“But my call has only caused them to flee more and more (from accepting the truth).

7Her ne zaman, onları bağışlaman için çağırdıysam, onlar parmaklarıyla kulaklarını tıkadılar. Esvaplarıyla örtündüler, direttiler ve çok kibirlendiler.

7“Kendilerini bağışlaman için onlara yaptığım her çağrı karşısında parmaklarıyla kulaklarını tıkadılar, elbiselerine büründüler, direttikçe direttiler ve sürekli büyüklenip, beni dinlemeyi kibirlerine yediremediler.” (Nûh, 7)

7“And every time I have called them so that You may forgive them, they have thrust their fingers in their ears, and wrapped themselves up in their garments, and grown obstinate and more and more arrogant (in refusing my call).

8Ben onları bu sefer yüksek sesle dâvet etmeye başladım.

8“Kâh oldu, davetimi yüksek sesle ve vurgulu bir üslûpla yaptım;” (Nûh, 8)

8“Then I have called them in a loud (emphatic) manner;

9Daha sonra onları gâh açıkça çağırdım, gâh iyice gizli bir dâvet yönelttim, her türlü yolu denedim.

9“Kâh oldu, onları açıktan çağırdım; kâh oldu, gizli gizli ve hususî davette bulundum.” (Nûh, 9)

9“Then again, I have called them in public, and I have spoken to them confidentially in private.

10Dedim ki onlara: “Rabbinizden af dileyiniz. Zira o gaffardır (affı geniştir).”

10“Bulundum ve ‘Günahlarınız için Rabb’inizden bağışlanma dileyin çünkü O, günahları bağışlamada pek cömerttir’ dedim. (Nûh, 10)

10“I have said: ‘Ask your Lord for forgiveness, for surely He has always been All-Forgiving.

11Mağfiret dileyin ki üzerinize bol bol yağmur indirsin.

11‘(O’ndan bağışlanma dileyin ki) göğü sağanak sağanak üzerinize boşaltsın:’ (Nûh, 11)

11‘He will release (the rain-bearing clouds in) the sky over you, with abundance of rain;

12Size mal ve evlad ihsan buyursun, size bahçeler, ırmaklar, su kanalları nasib etsin.

12‘Size bol bol mallar ve evlâtlar versin, sizin için bağlar–bahçeler var etsin ve sizin için nehirler akıtsın.’ (Nûh, 12)

12‘And will strengthen you by increasing you in wealth and children, and make for you gardens, and make for you running waters.

13Neden acaba siz, Allah’ın büyüklüğünü kabul etmiyorsunuz?

13‘Size ne oluyor ki Allah’ta onur ve azamet görmek istemiyor, O’nun azametinden çekinmiyorsunuz?’ (Nûh, 13)

13‘What is the matter with you that you do not want to see majesty in God (to worship Him),

14Sizi tavırdan tavıra yaratan.

14‘Oysa O’dur (pek meftun bulunduğunuz) kendinizi merhale merhale, şekilden şekle geçirerek yaratan.’ (Nûh, 14)

14‘Seeing that He has created You in different, successive stages?

15Görmez misiniz ki Allah yedi kat göğü tam birbiri ile uyum içinde yarattı?

15‘Görmez misiniz ki Allah, yedi göğü nasıl da birbiriyle tam bir uyum içinde yarattı?’ (Nûh, 15)

15‘Do you not see how God has created the seven heavens in harmony?

16Gökte ayı bir nûr, güneşi ise lâmba yaptı.

16‘Ve o göklerde ayı (yansıyan) bir nur, güneşi de (ışığı kendinden) bir lamba yaptı.’ (Nûh, 16)

16‘And He has set up within them the moon as a light (reflected), and has set up the sun as a lamp.

17Allah sizi yerden nebat bitirircesine bitirip yetiştirdi.

17‘Allah, sizi bir bitki gibi yerden bitirdi (ve size has bir keyfiyette meydana getirdi).’ (Nûh, 17)

17‘And God has caused you to grow from earth like a plant (in a mode of growth particular to you).

18Sonra sizi tekrar oraya gönderip, yine oradan çıkaracaktır.

18‘Sonra sizi tekrar toprağa gönderecek ve oradan sizi hususî bir keyfiyette çıkaracaktır.’ (Nûh, 18)

18‘Thereafter He will return you into it, and He will bring you forth from it in resurrection.

19Allah yeri size bir yaygı yaptı ki,

19‘Allah, yeri sizin için yaydı ve geniş bir yüzey kıldı,’ (Nûh, 19)

19‘God has made for you the earth a wide expanse,

20Onun geniş yollarında yürüyesiniz.”

20‘Ki onun üzerinde dağlar ve vadiler arasında yollar boyunca hareket edebilesiniz.’” (Nûh, 20)

20‘So that you may move on it along the ways through mountains and valleys.’”

21Nûh: “Ya Rabbî” dedi, “sen de biliyorsun ki onlar bana isyan ettiler; servet ve evlat çokluğunun kendi ziyanlarını artırdığı kimselere uydular.

21Nuh, (Rabb’isine yöneldi ve) “Yâ Rabbi!” dedi, “Hep bana isyan ettiler ve malı da çocukları da ancak kayıplarını arttıran (servet ve güç sahibi kişilere) uydular.” (Nûh, 21)

21Noah (turned to his Lord, and) said: “My Lord! They have disobeyed me and followed those whose wealth and children have increased them only in loss and self-ruin.

22Büyük hîle ve tuzaklar kurdular.

22“Tuttular, (davetimi ve halkın onu kabulünü önlemek için) büyük büyük tuzaklar kurdular. (Nûh, 22)

22“And they have made tremendous schemes (to prevent my call and people’s acceptance of it).

23“Sakın tanrılarınızdan vazgeçmeyin, Ved, Suva, Yegûs, Yeûk ve Nesr’i, bunlardan hiçbirini bırakmayın!” dediler.

23‘Sakın ilâhlarınızdan vazgeçmeyin, bilhassa Ved, Suvâ, Yağûs, Yaûk ve Nesr’i bırakmayın!’ dediler.” (Nûh, 23)

23“And they have said: ‘Do not ever abandon your deities; do not abandon (in particular) Wadd, nor Suwa’, nor Yaghuth, and Ya‘uq, and Nasr!’

24Böylece onlar birçok insanı şaşırttılar. Mademki öyle yaptılar, Sen de bu zalimlerin şaşkınlığını arttır ya Rabbî!”

24“Ve pek çoklarını şaşırtıp, sapıttılar. Sen de (Rabb’im, bunca yaptıkları karşısında hak ettikleri ceza olarak) bu zalimlerin ancak sapkınlığını artır.” (Nûh, 24)

24“And they have indeed led many astray. And (O God,) increase not these wrongdoers in anything but further straying (by way of just punishment for all that they have done).”

25Hasılı, birçok suçları sebebiyle suda boğuldular ve cehenneme tıkıldılar! Allah’a karşı, kendilerine yardım edecek bir tek yardımcı bile bulamadılar.

25Ve onca suçları sebebiyle suda boğuldular ve korkunç bir Ateş’e tıkıldılar da Allah’a karşı kendilerine yardım edebilecek tek bir kişi olsun bulamadılar. (Nûh, 25)

25And because of their (unforgivable) sins, they were drowned (in the Flood), and were made to enter a (punishing) Fire; and so they found none who could help them against God.

26Nûh: “Ya Rabbî” dedi, “yeryüzünde dolaşan bir tek kâfir bile bırakma!”

26Nuh, duasını şöyle bağlamıştı: “Rabb’im, kâfirlerden yeryüzünde orada mesken tutacak kimseyi bırakma.” (Nûh, 26)

26Noah also said: “My Lord! Do not leave on the earth any from among the unbelievers dwelling therein!

27“Zira bırakırsan onlar Sen’in kullarını, Sen’in yolundan saptırırlar, ve sadece kendileri gibi kâfir, ahlâksız çocuklar dünyaya getirip yetiştirirler.”

27“Gerçek şu ki eğer bırakacak olursan kullarını saptırırlar ve ancak kendileri gibi alabildiğine ahlâksız ve son derece kâfir çocuklar dünyaya getirip yetiştirirler.” (Nûh, 27)

27“If You do leave them, they will lead Your servants astray, and they will beget none but shameless and dissolute thankless unbelievers.

28“Ya Rabbî, beni, anamı, babamı ve evime mümin olarak girenleri, erkek ve kadın bütün müminleri affeyle. O zalimleri ise, daha da beter eyle, daha da perişan eyle!”

28“Rabb’im, beni, annemi–babamı, mü’min olarak evime dâhil olanı ve bütün mü’min erkeklerle mü’min kadınları bağışla! Zalimleri ise hep daha beter, daha perişan eyle!” (Nûh, 28)

28“My Lord! Forgive me and my parents, and everyone who joins my household as a believer, and all the believing men and believing women, and do not increase the wrongdoers in anything but ruin.”

36Nuh’a şöyle vahyolundu ki: “Artık halkından, daha önce iman etmiş olanlar dışında, hiç kimse iman etmeyecek. Öyleyse o kâfirlerin yaptıklarından dolayı kederlenme de,

36Derken, Nuh’a (tarafımızdan) şöyle vahyolundu: “Belli ki halkından şu ana kadar iman edenler dışında artık daha fazla inanan olmayacak. Şu halde, ortaya koydukları davranışlardan, tepkilerinden, yapageldikleri kötülüklerden dolayı üzülme.” (Hûd, 36)

36And it was revealed to Noah (by Us): “Never will any of your people believe except those who have already believed. Then, do not be distressed because of what they have been doing.

37Bizim gözetimimiz altında ve vahyimiz doğrultusunda, gemiyi yap ve o zalimler lehinde Ben’den hiçbir ricada bulunma. Çünkü onlar suda boğulacaklardır.”

37“Nezaretimiz altında ve vahiyle bildireceğimiz talimata göre sana tarif ettiğimiz gemiyi yap ve o zulme dalmış inançsızlar lehinde bana bir şey söyleme, haklarında şefaatçi olma! Çünkü onların boğulmaları artık mukadderdir.” (Hûd, 37)

37“Build the Ark (which We have described to you) under Our eyes and in accordance with Our instructions to be revealed (to you), and do not plead with Me for those who have persisted in wrongdoing. They are bound to be drowned.”

38Nuh gemiyi yapıyor, halkından ileri gelenler her ne zaman yanından geçseler onunla alay ediyorlardı. Nuh da: “Siz,” dedi; “şimdi bizimle alay ediyorsanız, elbet bizim de sizinle alay edeceğimiz bir gün gelir.”

38Nuh gemiyi yapıyor, halkından ileri gelenler de ne zaman yanından geçseler, onunla alay ediyorlardı. Nuh da şöyle karşılık veriyordu: “Şimdi siz, bizimle alay ediyorsunuz; ama nasıl şimdi siz bizimle alay ediyorsanız, bir gün gelecek, alay etmenin ne demek olduğunu elbette size göstereceğiz.” (Hûd, 38)

38And so Noah set to building the Ark. And every time the leading ones among his people passed by him, they mocked at him. He said: “Now you are mocking us, but (a day will come when) we mock you just as you mock us.

39“Artık rüsvay edecek azabın kime gelip çatacağını, ayrıca âhiretteki daimi azabın da kimin üzerine ineceğini yakında görüp öğrenirsiniz.”

39“O zaman, başına geleni rüsvay edecek fakat niteliğini şu anda bilmeniz mümkün olmayan dehşetli bir azabın kimin başında patlayacağını, (Âhiret’te de) kalıcı bir azabın kimin üzerine ineceğini elbette bileceksiniz.” (Hûd, 39)

39“And so shall you know upon whom will come a punishment which will disgrace him, and upon whom will alight a lasting punishment (in the Hereafter).”

40Nihâyet emrimiz gelip de tennur kaynadığı zaman Nuh’a dedik ki: “Her hayvan türünden erkekli dişili ikişer eş ile haklarında helâk hükmü verilmiş olanları hariç olmak üzere, aileni bir de iman edenleri gemiye al!” Zaten beraberinde iman eden pek az insan vardı.

40Derken, emrimiz geldi ve kazan kaynamaya durdu; o zaman Nuh’a, “Her hayvan türünden erkek ve dişi birer çift ile haklarında helâk hükmü verilmiş olanları dışında aileni ve iman edenleri gemiye al!” diye buyurduk. Onun beraberinde iman etmiş pek az insan vardı. (Hûd, 40)

40(And so it went on) until the time when Our command came, and the boiler started boiling over. We said (to Noah): “Embark in it a pair of each kind (of living creature), and your family, except those against whom Our sentence has already been passed, and those who believe.” And those who believed with him were few.

41Nuh dedi ki: “Binin gemiye! Onun yüzüp gitmesi de durması da Allah’ın adıyladır. Gerçekten Rabbim gafurdur, rahîmdir (affı, rahmet ve ihsanı pek boldur).”

41Nuh (gemiye alınacaklara) “Gemiye binin!” dedi. “Onun akıp gitmesi de durması da Allah’ın adıyladır (O’nun gücü, kuvveti ve izniyledir; onu Bismillâh der çalıştırır, Bismillâh der durdururuz). Hiç şüphesiz Rabb’im, (kullarının günahlarını ve hatalarını) çok bağışlayandır; (bilhassa mü’min kullarına karşı) hususî merhameti pek bol olandır.” (Hûd, 41)

41Noah said, “Board it!” (and all the people and the pairs of creatures God willed should be saved were settled in the Ark). “In God’s Name be its course and its mooring. Surely my Lord is All-Forgiving, All-Compassionate.”

42Gemi onları dağlar gibi dalgalar arasından geçirirken, Nuh biraz ötede olan oğluna: “Evladım, gel sen de bizimle gemiye bin de kâfirlerle beraber kalma!” diye seslendi.

42Gemi içindekilerle beraber dağlar gibi dalgalar arasından akıp giderken Nuh, geminin dışında biraz ötedeki oğlunu gördü ve hemen, “Oğulcuğum, gel bizimle beraber gemiye bin de kâfirlerle birlikte olma!” diye seslendi. (Hûd, 42)

42So the Ark floated with them amid waves like mountains, and Noah cried out to a son of his who was standing apart: “Embark with us, my son, and do not be with the unbelievers!”

43O: “Beni sudan koruyacak bir dağa sığınırım!” dedi. Nuh ise: “Bugün Allah’ın helâk emrinden koruyacak hiçbir kuvvet yoktur. Ancak O’nun merhamet ettiği kurtulur!” der demez, birden aralarına dalga girdi ve oğlu boğulanlardan oldu.

43Oğlu, “Şöyle büyük bir dağa sığınırım da o beni sulardan korur!” karşılığını verdi. Nuh, “Bugün Allah’ın (helâk) emrinden kurtaracak hiçbir şey yoktur. O’nun hususî rahmetine aldıklarından başka kurtulan da olmaz!” dedi. O anda aralarına dalga girdi ve oğlu boğulanlara karıştı. (Hûd, 43)

43He said: “I will betake myself to a mountain that will protect me from the waters!”He (Noah) said: “Today there is no protection from God’s judgment except for him on whom He has mercy.” And the waves came between them, and he (the son) was among the drowned.

44Kâfirler boğulduktan sonra yerle göğe: “Ey yer suyunu yut ve sen ey gök suyunu tut!” diye emir buyuruldu. Su çekildi, iş bitirildi ve gemi Cudi üzerinde yerleşti ve “Kahrolsun o zalimler!” denildi.

44Nihayet Allah’tan, “Ey yer, suyunu yut ve sen ey gök, suyunu tut!” emri geldi. Sular çekildi; Allah’ın iradesi icra edilip iş bitirildi ve gemi, Cudi üzerine oturdu. Ve “Uzak olsun o zalimler topluluğu!” hükmü verildi. (Hûd, 44)

44And it was said: “O earth, swallow up your waters! And, O sky, cease (your rain)!” And the waters were made to subside, and (by God’s will) the affair was accomplished. Then the Ark came to rest on al-Jūdī, and it was said: “Away with the wrongdoing people!”

45Nuh Rabbine hitâb edip: “Ya Rabbî,” dedi, “elbette boğulan oğlum da ailemdendi, öz evladımdı (halbuki ben onları gemiye alırken Sen bana kurtulacaklarını müjdelemiştin). Senin vaadin elbette haktır ve Sen hâkimlerin hâkimisin!”

45Nuh, Rabb’ine nida edip şöyle dedi: “Rabb’im! Boğulan oğlum da mü’min olarak aileme katılanlardandı, öz evlâdımdı. Sen’in, (mü’min olarak aileme dâhil olanları kurtaracağına dair) va’din de elbette haktır ve Sen Hâkimler Hâkimi’sin.” (Hûd, 45)

45Noah called out to his Lord, saying: “O my Lord, my son was of my family (as a believer), and Your promise is surely true (for my believing family members), and You are the Most Just of judges.”

46“Ey Nuh!” buyurdu Allah, “o senin ailenden değil. Çünkü o, dürüst iş yapan, temiz bir insan değildi. O halde, hakkında kesin bilgin olmayan bir şeyi Ben’den isteme. Cahilce bir davranışta bulunmayasın diye sana öğüt veriyorum.”

46“Ey Nuh!” buyurdu Allah, “O, senin ailenden değildi; çünkü onun bütün hayatı, yanlış inanç, yanlış tavır ve davranış üzerine kuruluydu. O halde hakkında kesin bilgi sahibi olmadığın bir meselede Ben’den istekte bulunma. Sana cahilce bir davranış içinde olmamanı öğütlerim.” (Hûd, 46)

46(God) said: “O Noah! He (being an unbeliever) is not of your family. He is one of unrighteous conduct (which embodied his unbelief). So do not ask of Me what you have no knowledge of. I admonish you so that you do not behave as one among the ignorant.”

47“Ya Rabbi” dedi, “hakkında kesin bilgim olmayan şeyi istemekten Sana sığınırım. Eğer beni affetmez, bana merhamet etmezsen, her şeyi kaybedenlerden olurum.”

47Nuh, “Rabb’im!” dedi: “Hakkında kesin bilgi sahibi olmadığım bir meselede Sen’den istekte bulunmaktan Sana sığınırım. Ne olur, eğer beni bağışlamaz ve bana rahmetinle muamele etmezsen, ben kaybedip gitmişlerden olurum.” (Hûd, 47)

47(Noah) said: “O my Lord! I seek refuge in You, lest I should ask of You what I have no knowledge of. And unless You forgive me and have mercy on me, I will indeed be among the losers.”

48“Ey Nuh!” denildi, “sana ve beraberinde bulunan mümin topluluklara Bizim tarafımızdan bir selâmet ve çok bereketlerle gemiden in! Gelecek nesiller içinde niceleri de olacak ki onları dünyada bir müddet yaşatacağız, sonra da Biz’den onlara gâyet acı bir azap dokunacaktır.”

48Ona şöyle buyruldu: “Ey Nuh! Gemiden in; sana ve beraberinde bulunan mü’minlerle birlikte neslinizden gelecek mü’min topluluklara katımızdan artık selâmet, emniyet ve bereketler vardır. Ayrıca (inanmayan) topluluklar da olacaktır ki onlara dünyada bir süre geçimlik vereceğiz ve ardından kendilerine tarafımızdan çok acı bir azap dokunacaktır.” (Hûd, 48)

48He was told: “O Noah! Get you down in peace and safety from Us, and with blessings upon you and upon the communities (of believers) who are with you (and those to descend from you and them). (There will also be other) communities (of unbelievers) – We will provide for them to enjoy themselves for a term, and then there will visit them from Us a painful punishment.”

49İşte bunlar gayb olan birtakım haberlerdir. Onları sana Biz vahyediyoruz. Halbuki bu vahiyden önce onları ne sen, ne de halkın bilmezdiniz. Öyleyse onların red ve inkârlarına karşı sabret, dişini sık ve şüphen olmasın ki hayırlı âkıbet, Allah’ı sayıp O’na karşı gelmekten sakınanların olacaktır.

49(Ey Rasûlüm!) Bütün bunlar, görüp yaşamadığınız ve hakkında kesin bilgi sahibi olmadığınız (gayb) haberlerine dâhildir ki Biz onları sana vahyediyoruz. Bundan önce ne sen ne de senin halkın onları bilmezdiniz. (Rasûllerin tebliğ vazifelerini yerine getirmeleri, kavimlerinin onlara olan tepkisi ve neticeler hususunda değişen bir şey olmadığına göre) Sen, (maruz kaldığın bütün kötülüklere ve inkârda diretmelere karşı) sabret. Nihaî kazanç, elbette müttakîler (kalbleri Allah’a karşı saygıyla dopdolu olan, O’na itaatsizlikten, dolayısıyla O’nun azabından sakınanlar) içindir. (Hûd, 49)

49Those are accounts of some exemplary events of the unseen (a time and realm beyond any created being’s perception) that We reveal to you, (O Messenger). Neither you nor your people knew them before this. Then (seeing that there is no substantial difference between the conditions in which the Messengers carried out their missions, and the reactions they encountered) be patient (with their reactions and their persistence in unbelief). The (final, happy) outcome is in favor of the God-revering, pious.

78Sonraki nesiller içinde de ona iyi bir nam bıraktık:

78(Kıyamet’e kadar gelecek) sonraki nesiller arasında onun için güzel bir nam bıraktık. (Sâffât, 78)

78And We left for him among later-comers (until the end of time this greeting and remembrance of him and his Message):

79“Bütün milletler içinden selam var Nûh’a!”

79Bütün varlıklar içinde selâm olsun Nuh’a! (Sâffât, 79)

79“Peace be upon Noah among all beings.”

80Biz iyileri işte böyle ödüllendiririz!

80Biz, Allah’ı görürcesine iyiliğe ve iyi davranışa kilitlenmiş olanları işte böyle mükâfatlandırırız. (Sâffât, 80)

80Thus do We reward those devoted to doing good as if seeing God.

81Gerçekten o, Bizim tam inanmış has kullarımızdandı.

81Gerçekten o, hakkıyla inanmış (mü’min) kullarımızdandı. (Sâffât, 81)

81Surely he was one of Our truly believing servants.

82Sonra da öbürlerini, o zalim kâfirleri suda boğduk.

82(Onu ve beraberindeki mü’minleri kurtarmamızın) ardından, (Onun gemisine binmeyip) geride kalan (zalim kâfirleri) suda boğduk. (Sâffât, 82)

82As for the others (who opposed him), We caused them to drown.

21Bir de Âd halkının kardeşleri Hûd’u düşün! O Ahkaf’da halkını uyarmıştı. Gerçekte ondan önce de sonra da birçok uyaran peygamberler gelip geçmişti. O: “Yalnız Allah’a ibadet edin! Doğrusu ben, sizin başınıza gelecek müthiş bir günün azabından endişe ediyorum!” demişti.

21(İşte, tarihten bir misal:) Âd halkının kardeşleri (Hûd’u) an. Nasıl ondan önce ve ondan sonra uyarıcılar gelmişse, o da (bir uyarıcı olarak) Ahkâf’ta halkını, “Yalnız Allah’a ibadet edin. Gerçek şu ki ben sizin için çok dehşetli bir günün azabından endişe ediyorum” diye uyardı. (Ahkâf, 21)

21Make mention of (Hud) the brother of Ad: he warned his people in al-Ahqaf – as indeed warners came and went before and after him (to warn their peoples) – saying: “Worship none but God alone. I surely fear for you the punishment of an awesome day.”

50Ad halkına da kardeşleri Hûd’u peygamber olarak gönderdik. O da: “Ey benim halkım! Yalnız Allah’a ibadet edin ki, zaten sizin O’ndan başka bir ilahınız yoktur. Siz şirk koşmakla iftira etmekten başka bir şey yapmıyorsunuz!” dedi.

50Âd kavmine rasûl olarak (yine bizzat içlerinden çıkmış olan) kardeşleri Hûd’u gönderdik. O şu tebliğde bulundu: “Ey benim halkım! Allah’a ibadet edin; sizin için O’ndan başka ilâh yoktur. Şirk koşmakla, Allah’a iftira etmekten başka bir şey yapmıyorsunuz.” (Hûd, 50)

50And to (the people of) ‘Ad We sent their brother Hud. He said: “O my people! Worship God alone: you have no deity other than Him. You are only fabricators of falsehood (in attributing partners to Him).

51“Ey halkım! Risaleti tebliğden dolayı sizden hiçbir ücret beklemiyorum. Ben mükâfatımı yalnız ve yalnız beni yaratandan beklerim. Hiç düşünmez misiniz?”

51“Ey halkım! Ben, bu tebliğimin karşılığında sizden bir ücret istemiyorum. Benim ücretimi verecek olan, beni bana has özelliklerle yoktan var eden Zât’tır. Aklınızı kullanıp, düşünce ve muhakemenizi hiç işletmeyecek misiniz?” (Hûd, 51)

51“O my people! I ask of you no wage for it (for conveying the Message to you); my wage is due from only Him Who originated me with a particular character. Will you not use your reason?

52“Ey halkım! Haydi Rabbinizden af dileyin, sonra ona tövbe edin, O’na dönün ki gökten size bol bol yağmur göndersin, gücünüze güç katsın, ne olur, yüz çevirip suçlu duruma düşmeyin!”

52“Ey halkım! (Şimdiye kadarki) Günahlarınız için O’ndan bağışlanma dileyip sonra da bütün kalbinizle, (iman, ibadet ve amel-i salihle) O’na yönelin ki O, göğü başınızdan aşağı âdeta yağmur olarak yağdırsın ve gücünüze güç katsın. Ne olur, bu söylediklerime sırt dönüp de günah hasadına dalıp gitmiş suçlular olmayın!” (Hûd, 52)

52“O my people! Implore your Lord to forgive you (for the sins you have so far committed) and turn to Him repentant that He may cause the sky to pour down upon you abundant rain, and add strength to your strength. So, do not turn your backs (on this message that I convey to you), as disbelieving criminals!”

53“Ey Hûd!” dediler, “sen bize açık bir belge, bir mûcize getirmedin. Biz de senin sözüne bakarak tanrılarımızı bırakacak değiliz. Sana asla inanacak da değiliz.”

53“Ey Hud!” diye tepki verdiler: “Sen bize iddianı ispat edecek açık bir delil, bir mucize göstermedin. Biz de sadece senin sözüne bakarak ilâhlarımızı bırakacak değiliz; sana inanacak da değiliz.” (Hûd, 53)

53“O Hud!” they said: “You have brought us no clear sign (– a miracle to prove your Messengership). We are not going to forsake our deities on your mere saying so, the more so as we do not believe you.

54“Galiba tanrılarımızdan biri seni pek fena çarpmış, demekten başka bir şey söyleyemeyiz.” Hûd dedi ki: “Ben Allah’ı şahit tutuyorum, siz de şahid olun ki: Ben sizin Allah’a şerik koştuklarınızdan hiçbirini tanımıyorum.

54“Diyeceğimiz şu ki seni ilâhlarımızdan bir kısmı çok fena çarpmış!” Hud, cevap verdi: “Allah şahidimdir, siz de şahit olun ki ben, sizin Allah’a koştuğunuz ortaklardan hiçbirini tanımıyorum– (Hûd, 54)

54“We say only that some of our deities have possessed you with evil.” Hud said: “Surely I call God to witness, and you too be witnesses, that I am free of what you associate (with God as partners with Him),

55Artık hepiniz toplanın, bana istediğiniz tuzağı kurun, hiç göz açtırmayın, hiç süre tanımayın!

55(İlâh ve Ma’bud olarak) Yalnız O’nu tanırım ben. Eğer buna bir diyeceğiniz varsa, toplanın bir araya ve bana istediğiniz tuzağı kurun; kurun da bana hiç göz açtırmayın.” (Hûd, 55)

55“Apart from Him (I only take Him as Deity and Lord). So, scheme against me all together, and then give me no respite!

56Ben benim de sizin de Rabbiniz olan Allah’a dayanıp güvendim. Hiçbir canlı yoktur ki mukadderatı O’nun elinde olmasın. Rabbim elbette tam istikamet üzeredir.

56“Ben, benim de Rabb’im, sizin de Rabb’iniz olan Allah’a dayanıp güvendim. Hiçbir canlı yoktur ki Allah onun perçeminden tutmuş da mutlak hâkimiyet ve tasarrufu altında bulunduruyor olmasın. Muhakkak ki Rabb’im, (hâkimiyetini icrada, her hüküm ve tasarrufunda) mutlak doğru, mutlak âdildir.” (Hûd, 56)

56“I have put my trust in God, my Lord and your Lord. No living creature is there but He holds it by its forelock and keeps it under His complete control. Surely, my Lord is on a straight path (He governs all that exists and carries out His decrees rightly and with absolute justice).

57Eğer haktan yüz çevirirseniz, ben müsterihim, zira size ulaştırmakla görevli olduğum buyrukları size tebliğ ettim. Rabbim dilerse, sizi gönderip yerinize başka bir topluluk getirir. Ama siz O’na hiçbir şekilde zarar veremezsiniz. Muhakkak ki Rabbim her şeyi gözetlemektedir.”

57“Eğer size tarif ettiğim bu doğru yola sırt dönerseniz, ne diyeyim? Ben, size ulaştırmakla vazifeli olduğum buyrukları bütünüyle tebliğ etmiş bulunuyorum. (Bunları kabul etmez ve aksi istikamette yolunuza devam edecek olursanız,) Artık Rabb’im dilerse sizi ortadan kaldırıp, yerinize başka bir topluluk getirir. O’na mâni olamaz, yolunuza devam etmekle bir zarar da veremezsiniz. Muhakkak ki Rabb’im, her şeyi görüp gözetmekte ve bütün yapılanları kaydetmektedir.” (Hûd, 57)

57“If you turn your backs (on the Message I convey to you, know that) I have conveyed to you what I was sent with to you. My Lord will (if you continue in your rejection) cause another people to take your place, whereas you cannot harm Him in the least. Surely, my Lord keeps watch and record of all things.”

58Azaba dair emrimiz gelince Hûd ve beraberinde olan müminleri, tarafımızdan bir rahmet eseri olarak kurtardık, onları pek ağır bir azaptan selâmete çıkardık.

58(Âd kavmi yanlış yolda diretti.) Nihayet kendileriyle ilgili hükmümüz icraya konunca, Hûd’u ve iman etmiş olup da onunla beraber bulunanları (iman, salih amel ve sabırlarına karşılık) tarafımızdan bir lütufla kurtardık. Gerçekten, çok ağır bir azaptan, (hem Âhiret azabından da) kurtardık onları. (Hûd, 58)

58And when Our judgment came to pass (because the people of ‘Ad did continue in their rejection), We saved Hud and those who believed with him out of a mercy from Us (because of their faith, righteousness and patience): We saved them from a harsh punishment.

59İşte Âd halkı buydu. Rab’lerinin âyetlerini inkâr ettiler, O’nun peygamberlerine isyan ettiler ve Hakk’a karşı gelen her inatçı zorbanın isteklerine uydular.

59Evet, işte Âd! Rabb’ilerinin âyetlerini (O’nun varlığını ve Birliği’ni gösteren onca delilleri ve kendilerine gösterilen mucizeleri) bile bile inkâr ettiler; bununla kalmayıp, (O’nun kendilerine gönderdiği Rasûl’e âsi olmakla) bütün rasûllere âsi olmuş oldular ve hakka karşı çıkan her inatçı zorbanın emrine uydular. (Hûd, 59)

59Such were the ‘Ad. They obstinately rejected the Revelations of their Lord (the signs and miracles proving His Oneness and all other essentials of faith) and they rebelled against His Messengers (by rejecting the Messenger – Hud – sent to them), and followed every stubborn tyrant.

60Hem bu dünyada lânete tâbi tutuldular, hem de kıyamet gününde. Evet, Âd halkı, Rab’lerini tanımayıp inkâr yolunu tuttular. Dikkat et: Nasıl da defoldu gitti o Hûd’un kavmi Âd!

60Ve hem bu dünyada hem de Kıyamet Günü’nde rahmetten uzaklaştırılıp, lânetle anılmaya müstahak oldular. Evet, gördünüz ya Rabb’ilerini tanımayıp, inkâr yolunda diretti Âd! Gördünüz ya neticede yıkıldı gitti Hûd’un kavmi Âd! (Hûd, 60)

60And a curse was made to pursue them in this world, and on the Day of Resurrection. Beware! The ‘Ad disbelieved in their Lord with ingratitude; so away with the ‘Ad, the people of Hud!

15Âd halkına gelince; onlar dünyada haksız ve sebepsiz yere büyüklük taslayıp, “Kuvvet yönünden var mı bize galip gelecek?” dediler. Halbuki kendilerini yaratan Allah’ın, o mahlûklardan daha kuvvetli olduğunu görüp anlamadılar mı? Onlar Bizim âyetlerimizi bile bile inkâr ediyorlardı.

15Âd halkı hiçbir gerçek ve hak–hukuk tanımadan ülkelerinde büyüklük tasladı ve hep zalimce davrandılar; “Var mı” dediler, “bizden daha güçlü–kuvvetlisi?” Oysa, kendilerini yaratan Allah’ın onlardan çok daha güçlü olduğunu görmemişler miydi? Onlar, Biz’e işaret eden bütün deliller, gönderdiğimiz vahyî gerçekler karşısında bile bile diretiyorlardı. (Fussilet, 15)

15Now, as for the Ad: They acted arrogantly and oppressively in the land against all right, and said: “Who can be superior to us in power?” Did they not see that God, Who created them, is superior to them in power? And they persisted in rejecting Our manifest signs and Revelations.

16Biz de onların üzerine, o uğursuz günlerde bir kasırga gönderdik. Bunu onlara dünya hayatında bir rezillik ve rüsvaylık tattırmak için yaptık. Âhiret azabı ise daha çok rüsvay eder. Hem orada hiç kimse kendilerine yardım edemez.

16Neticede üzerlerine o felâket-helâk günlerinde şiddetli bir kasırga gönderdik ve böylece onlara dünya hayatında rüsvaylık azabını tattırdık. Âhiret azabı ise çok daha rüsvay edicidir. Orada asla bir yardım da görmezler. (Fussilet, 16)

16So then We sent upon them a furious windstorm through days of disaster, and so We made them taste the punishment of disgrace in the life of this world, while the punishment of the Hereafter is more humiliating. And they will not be helped (to evade it).

6Âd ise azgın bir kasırga ile imha edildi.

6Âd ise onlar da çok şiddetli ve kükreyen bir kasırga ile imha edildi. (Hâkka, 6)

6And the (tribe of) ‘Ad – they were destroyed with a furious, roaring windstorm,

7Allah o kasırgayı üzerlerine yedi gece, sekiz gün kesintisiz olarak salıverdi. Öyle ki sen, o halkı içi boş hurma kütükleri gibi yerlere serilmiş görürdün.

7Allah, o kasırgayı, kesintisiz olarak yedi gece, sekiz gündüz üzerlerinden hiç eksik etmedi; öyle ki o halkı içi boş hurma kütükleri gibi yerlere serilmiş görürdün. (Hâkka, 7)

7Which God made to prevail against them for seven nights and eight days, uninterruptedly,so that you could have seen people lying overthrown in it, as though they were hollow trunks of palm-trees.

8Şimdi onlardan geri kalan bir şey görebilir misin?

8Şu anda görebilir misin o (günahkâr kâfirlerden) geriye kalmış tek bir kimse? (Hâkka, 8)

8Now do you see any of them remaining?

6Rabbinin ne yaptığını görmedin mi?

6Gör bak, Rabb’in ne yaptı Âd (kavmine); (Fecr, 6)

6Have you not considered how your Lord dealt with the (tribe of) ‘Ad,

7Yüksek binalarla dolu İrem şehrinde oturan Âd halkına,

7Yüksek, âbide-misal binalar diken çok güçlü İrem halkına – (Fecr, 7)

7(The people of) Iram with many-columned (i.e. monumental) buildings,

8Beldeler içinde benzeri yaratılmamış,

8Ki o diyarda onların bir benzeri yaratılmamıştı; (Fecr, 8)

8The like of which had not been created in the land?

73Semûd halkına da içlerinden biri olan kardeşleri Salih’i gönderdik. “Ey halkım!” dedi, “yalnız Allah’a ibadet edin! Çünkü sizin O’ndan başka tanrınız yoktur. İşte size Rabbinizden açık bir delil, bir mûcize geldi. İşte Allah’ın devesi de size bir âyet! Onu kendi haline bırakın, Allah’ın diyarında otlasın, sakın ona bir fenalık yapmayın! Yoksa sizi acı veren bir azap yakalayıverir.”

73Semud’a, (yine kendi içlerinden) kardeşleri Salih’i gönderdik. O da (diğerleri gibi aynı gerçeği) tebliğ etti: “Ey halkım! Allah’a ibadet edin; sizin için O’ndan başka ilâh yoktur. Şüpheniz olmasın ki size Rabb’inizden apaçık bir delil gelmiş bulunuyor: İşte, (benden beklediğiniz) açık bir işaret, bir mucize olarak Allah’ın hususî sizin için yarattığı dişi deve. Bırakın kendi halinde Allah’ın diyarında otlasın. Sakın ha, ona bir fenalık yapmayın yoksa sizi pek acı bir azap yakalayıverir.” (A’râf, 73)

73And to (the people of) Thamūd (We sent) their brother, Sālih. He said (conveying the same message): “O my people! Worship God alone: you have no deity other than Him. Assuredly a manifest proof has come to you from your Lord: this is a she-camel from God as a sign for you (of the truth of my Messengership). So leave her to pasture on God’s earth, and touch her with no harm lest a painful punishment should seize you.

74“Bir de düşünün ki Allah sizi Âd halkına halef yaptı ve dünya üzerinde size imkânlar bahşetti. Arzın düzlüklerinde saraylar kurup, dağlarını yontarak evler yapıyorsunuz. Allah’ın nimetlerini düşünün de bozgunculuk yaparak dünyada karışıklık çıkarmayın.”

74“Bir düşünün: Allah, sizi Âd kavminin ardından halifeler kıldı ve yeryüzünde size geniş imkânlar bahşetti. Yerin düzlüklerinde köşkler sahibi oluyor ve dağları oyup evler ediniyorsunuz. Allah’ın bütün bu nimetleri üzerinde düşünün de bozguncular kesilip yeryüzünde karışıklık çıkarmayın.” (A’râf, 74)

74”And remember and be mindful that He made you successors of the people of ‘Ad and established you securely on the earth so that you build castles on its plains and hew out dwellings in the mountains. Remember, then, and be mindful of God’s bounties, and do not go about acting wickedly in the land, causing disorder and corruption.”

75Kavminden büyüklük taslayanlar, içlerinden zayıf görünen müminlere alay yollu: “Sahi, siz, Salih’in Rabbi tarafından size, elçi olarak gönderildiğini nereden biliyorsunuz?” dediler. Onlar da: “Elbette, biz onunla gönderilen her şeye inandık, iman ettik!” diye cevap verdiler.

75Halkı içinde büyüklük taslayıp diğerlerini ezen söz sahibi önde gelenler, üzerlerinde baskı kurup ezdikleri zayıf halktan iman etmiş bulunanlara, “Siz, gerçekten Salih’i Rabb’inden gelmiş bir rasûl olarak mı tanıyorsunuz?” diye çıkışır, onlar da “Bizim bir şey yaptığımız yok; biz sadece, Salih ne ile gönderilmişse ona içten inanmışız!” derlerdi. (A’râf, 75)

75The leading ones among his people, who were arrogant and oppressed the others, said to those that they scorned, to those among them who were believers: “Do you really know and consider Salih as one sent by His Lord with a message?” They replied: “We do indeed believe in what he has been sent with.”

76O kibirlenenler ise, “Doğrusu, biz sizin iman ettiğiniz şeyi inkâr ediyoruz” dediler.

76Büyüklük taslayan o zalimler ise “Siz neye inanmışsanız, işte biz de onu bütünüyle inkâr ediyoruz!” diye mukabele bulunurdu. (A’râf, 76)

76Those who were arrogant said: “What you have come to believe in we indeed disbelieve.”

77Derken deveyi boğazladılar ve Rab’lerinin emrinden çıkıp O’na isyan ettiler ve dediler ki: “Salih! Sen gerçekten resullerden isen, bizi tehdit edip durduğun o azabı getir de görelim!”

77Derken (kendisine daha fazla tahammül edemeyerek) deveyi boğazladılar; (gurur ve kibir içinde) Rabb’ilerinin emrinden çıkıp O’na isyan ettiler. Sonra da (büyük bir küstahlıkla) Salih’e yönelip, “Ey Salih! Eğer sen gerçekten bize (Rabb’inden) mesaj getirmiş bir rasûlsen, bizi kendisiyle tehdit edip durduğun o azabı haydi getir getirebilirsen!” diye meydan okudular. (A’râf, 77)

77Then (without enduring any longer to see her as evidence of the truth of Salih’s message), they cruelly slaughtered the she-camel, and disdainfully disobeyed the command of their Lord, and said: “O Salih! Bring upon us that (punishment) with which you have threatened us, if you are of those sent (by God with the truth)!”

78Bunun üzerine o şiddetli sarsıntı onları kıskıvrak yakaladı da yurtlarında çökekaldılar.

78Nihayet o korkunç sarsıntı onları kıskıvrak yakaladı da (hiçbir kurtuluş zaman ve imkânı bulamadan) oldukları yerde yüzüstü kapaklanıp gittiler. (A’râf, 78)

78Then a shocking catastrophe seized them, so that they lay prostrate and lifeless in their very dwellings.

79Gördüğü müthiş manzara karşısında Salih, yüzünü üzüntü ile öteye çevirip “Ey halkım!” dedi, “ben size Rabbimin buyruklarını tebliğ ettim, sizin iyiliğinize çalıştım, size öğütler verdim. Lâkin siz, iyiliğinizi isteyip öğüt verenleri bir türlü sevmediniz gitti!”

79Bu tecelli karşısında Salih, oradan uzaklaşırken şöyle diyordu: “Zavallı halkım! Ben size ancak Rabb’imin mesajını tebliğ ettim ve size samimi nasihatlerde bulundum. Fakat siz, bütünüyle sizin iyiliğinizi isteyen nasihatçilerden hoşlanmıyordunuz.” (A’râf, 79)

79And Salih left them, saying: “O my people! I conveyed to you the message of my Lord and gave you good counsel; but you have no love for good counselors.”

155Salih: “İşte mûcize, şu dişi deve! Nöbetleşe olarak, kuyudan bir onun içme sırası, belirli günde de sizin içme sıranız olsun.

155“İşte” dedi Salih, “(Allah’ın size mucizesi olarak) bir dişi deve. İçme suyunuz, nöbetleşe olarak bir gün onun, bir gün de sizin.” (Şuarâ, 155)

155(Sālih) said: “This is a she-camel; one day is for her to drink, and one day is for you to get water.

156Sakın ona kötülük edeyim demeyin, yoksa sizi müthiş bir günün azabı bastırıverir” dedi.

156“Sakın ona bir fenalık yapayım demeyin. Yoksa çok müthiş olacak bir günde bir felâket başınıza çöküverir.” (Şuarâ, 156)

156“Do not touch her with evil lest the punishment of an awesome Day should seize you.”

82Dağlarda evler yontarak güven içinde bulunuyorlardı.

82Dağlardan içlerinde kendilerini emniyette hissettikleri evler oyarlardı. (Hicr, 82)

82They hewed out dwellings in the mountains, feeling themselves secure (against any calamity).

83Bir sabah o korkunç ses bastırıverdi onları!

83Bir sabah, o korkunç çığlık onları da kıskıvrak yakalayıverdi. (Hicr, 83)

83But the awful blast seized them in the morning.

84Kazanıp ele geçirdikleri mal ve imkânlar hiçbir fayda vermedi kendilerine.

84Elde ettikleri onca kazanç ve imkânlar, kendilerine hiçbir fayda vermedi. (Hicr, 84)

84All (the wealth and power) that they acquired was of no avail to them.

13Resulleri ise kendilerine: “(Mûcize olarak verilen) Allah’ın devesini ve onun su içme sırasını gözetin, ona dokunmayın!” dedi.

13Allah’ın rasûlü (Salih), kendilerini uyarmıştı: “Allah’ın gönderdiği dişi deveye zarar vermekten sakının ve onun su nöbetini gerektiği gibi gözetin.” (Şems, 13)

13The Messenger of God (Sālih) said (warning them, and reminding them again of the terms of their pledge): “It is the she-camel of God, and observe her turn in drinking.”

14Fakat onlar o Peygamberi yalancı sayıp deveyi kestiler. Allah da böylesi suç ve isyanları sebebiyle azap indirdi, onları yerle bir etti.

14Ama onlar, o rasûlü yalanladılar ve dişi deveyi vahşice öldürdüler; neticede Rabb’ileri de günahları sebebiyle başlarına indirdiği azapla hepsini aynı şekilde yerle bir etti; (Şems, 14)

14But they denied him and slaughtered her, and so their Lord crushed them for their sin, and leveled them (with the ground);

15Bunun sonucundan da asla endişe etmedi.

15Ve O, yaptığının neticesi konusunda elbette endişe duyacak değildir; (çünkü O’nun her yaptığında en küçük bir haksızlık olmaz ve O’na yaptıklarından sorulmaz). (Şems, 15)

15And He (being the All-Knowing and All-Powerful and All-Just) does not fear the outcome (of events).

74Bir zaman İbrâhim, babası Azer’e: “Ne! Sen putları tanrı mı ediniyorsun? Doğrusu ben seni de halkını da besbelli bir sapıklık içinde görüyorum!” demişti.

74Bir zaman İbrahim, atası Âzer’e şöyle demişti: “Şimdi sen, putları ilâh mı ediniyorsun? Doğrusu ben, seni de mensubu bulunduğun şu halkı da apaçık bir sapıklıkta görüyorum.” (En’âm, 74)

74And (call to mind) when Abraham spoke to his father, Āzar: “Do you take idols for deities? Indeed, I see you and your people lost in obvious error.”

75Biz İbrâhim’e (şirkin çirkinliğini gösterdiğimiz gibi) imanında yakîne, kesinliğe ulaşması için göklerin ve yerin muhteşem hükümranlığını da öylece gösteriyorduk.

75Bu şekilde İbrahim’e (şirki çirkin gösterdiğimiz gibi) göklerin ve yerin melekûtunu (varlığın iç boyutunu, taşıdığı ve üzerine oturduğu asıl hakikatı) da gösteriyorduk; böyle yapıyorduk ki imanda (o kendine ait çok geniş kapasitesini dolduracak) nihaî kesinliğe ulaşsın. (En’âm, 75)

75Thus (he spoke and acted for) We had showed Abraham (the ugliness and irrationality of polytheism and) the inner dimension of (the existence of) the heavens and the earth, and the eternal truth (which this outer, corporeal dimension manifests and depends upon) – this We had done so that he might be one of those who have achieved certainty of faith (that he might attain the final degree in his certainty as a Messenger of God):

76Gece bastırınca İbrâhim bir yıldız gördü, “(İddianıza göre) Rabbim budur!” dedi. Yıldız sönünce de “Ben öyle sönüp batanları Tanrı diye sevmem!” dedi.

76Gece bastırdı ve İbrahim, (yıldızlar içinde) gördüğü (bir yıldıza işaret ederek), “İşte” dedi, “(iddianıza göre) Rabb’im bu!” Ama o yıldız batıp gidince, “Ben, batıp gidenleri sevmem” dedi. (En’âm, 76)

76When the night overspread over him, he saw a star; and he exclaimed: “This is my Lord (is it)?” But when it set (sank from sight), he said: “I love not the things that set.”

77Sonra ayı, dolunay halinde doğmuş vaziyette görünce “(İddianıza göre) Rabbim budur!” dedi. Sonra o da batınca: “Rabbim bana doğru yolu göstermeseydi, mutlaka sapmışlardan olurdum!” dedi.

77Sonra başka bir gece ayı dolunay şeklinde doğmuş haliyle gördü ve hemen “İşte Rabb’im!” dedi. Ne zaman ki ay da battı, bu defa, “Eğer Rabb’im beni doğru yola iletmese, hiç şüphesiz ben de sapıp gitmişlerden biri olurum!” diye sözünü bağladı. (En’âm, 77)

77And when (on another night) he beheld the full moon rising in splendor, he said: “This is my Lord (is it)!” But when it set, he said: “Unless my Lord guided me, I would surely be among the people gone astray.”

78Daha sonra güneşi doğarken görünce “(İddianıza göre) Rabbim, herhâlde budur, bu hepsinden daha büyük!” Batıp kaybolunca da: “Ey halkım, ben sizin Allah’a şerik koştuğunuz şeylerden berîyim.

78Bir gün de doğarken bütün parlaklığı ve güzelliğiyle güneşi gördü ve hemen “İşte Rabb’im bu; bu hepsinden büyük!” dedi. Ama güneş de batınca, nihayet asıl gerçeği ortaya koydu: “Ey benim halkım! Ben, sizin Allah’a ortak tanıdığınız bütün bu şeylerden uzağım.” (En’âm, 78)

78Then, when he beheld the sun rising in all its splendor, he said: “This is my Lord (is it)? This one is the greatest of all!” But when it set, he said: “O my people! Surely I am free from your association of partners with God and from whatever you associate with Him as partners.”

79Ben batıl dinlerden uzaklaşarak, yüzümü, gökleri ve yeri yaratan Rabbülâlemin’e yönelttim, ben asla sizin gibi müşrik değilim!” dedi.

79“Şunu bilin ki ben, bütün varlığımla ve dupduru bir iman ve teslimiyetle, gökleri ve yeri yoktan var edip, belli sistem ve prensiplere bağlayan (Allah’a) yöneldim. Ben, katiyen müşriklerden değilim.” (En’âm, 79)

79“I have turned my face (my whole being) with pure faith and submission to the One Who has originated the heavens and the earth each with particular features, and I am not one of those associating partners with God.”

41Kitapta İbrâhim’i de an. O gerçekten özü sözü doğru biri idi, yani bir peygamberdi.

41Şimdi de Kitap’ta (müşriklere karşı, Tevhid mümessili ve tebliğcisi) İbrahim’den bir bahis aç. O, gerçekten özü–sözü doğru bir insandı, bir peygamberdi. (Meryem, 41)

41And make mention of Abraham in the Book. He was surely a sincere man of truth, a Prophet.

42Zamanı geldi, babasına: “Babacığım” dedi, “niçin işitmeyen, görmeyen ve sana hiçbir fayda sağlamayan bu putlara tapıyorsun?”

42Bir zaman geldi, atası (Âzer’e), “Babacığım” dedi, “niçin işitmeyen, görmeyen ve sana hiçbir faydası olmayan putlara tapıyorsun?” (Meryem, 42)

42When he said to his father: “O my father! Why do you worship that which neither hears nor sees, nor can in anything avail you?

43“Babacığım, sana ulaşmayan bir ilim geldi bana, ne olur bana tâbi ol da seni dümdüz bir yola çıkarayım.”

43“Babacığım! İnan ki sana ulaşmayan bir ilim geldi bana; o halde ne olur bana tâbi ol da seni dümdüz ve asla saptırmayan bir yola yönelteyim.” (Meryem, 43)

43“O my father! There has indeed come to me of knowledge (of truth) such as has never come to you, so follow me, and I will guide you to an even, straight path.

44“Babacığım, sakın şeytana ibadet etme! Çünkü şeytan Rahman’a isyan içindedir.”

44“Babacığım! (Putlara tapman için yaptığı davete uyarak) Sakın şeytana ibadet etme; gerçekten şeytan, Rahmân’a isyan içindedir.” (Meryem, 44)

44“O my father! Do not worship Satan (by obeying his whispering to you to worship idols)! Satan is ever rebellious against the All-Merciful.

45“Babacığım, bu gidişle o Rahman’dan bile bir azabın gelip sana dokunacağından ve senin şeytana yoldaş olacağından ciddî endişe içindeyim.”

45“Babacığım! Bu gidişle o Rahmân’dan sana bir cezanın gelip dokunmasından ve neticede şeytana tam bir dost, onun elinde bir âlet olmandan korkuyorum.” (Meryem, 45)

45“O my father! I am fearful lest a punishment from the All-Merciful befall you, and then you will become a close friend of Satan (and an instrument in his hand).”

46Babası: “İbrâhim, ne o, yoksa sen benim tanrılarıma sırtını mı dönüyorsun? Bu işten vazgeçmezsen mutlaka taşa tutarım seni! Şöyle bir uzun müddet benden uzak dur. Gözüm görmesin seni buralarda!”

46“Ne o İbrahim?” dedi atası: “Yoksa sen benim ilâhlarımdan yüz mü çeviriyorsun? Eğer bu işten vazgeçmezsen, bilesin ki seni taşlatıp öldürürüm. Şöyle uzun bir müddet buralardan uzak dur, seni gözüm görmesin!” (Meryem, 46)

46His father said: “Have you turned away from my deities, O Abraham? If you do not desist, I will surely cause you to be stoned! Now get away from me for a long while!”

47İbrâhim: “Selâmetle, hoşça kal!” dedi. “Rabbimden senin için af dileyeceğim. O gerçekten bana karşı çok lütufkârdır.”

47İbrahim, “Madem öyle, hoşça kal!” dedi, “Allah sana sağlık ve afiyet versin. Senin için Rabb’imden bağışlanma dileyeceğim. O, bana karşı hep lütufkâr olmuştur.” (Meryem, 47)

47He said: “Peace be upon you! I will pray to my Lord to forgive you. Surely He has been ever gracious to me.

48“İşte sizi de sizin Allah’tan başka ibadet ve dua ettiğiniz tanrılarınızı da terk ediyorum. Rabbime niyaz edip yalvarıyorum. Rabbime niyaz etmem sayesinde mahrum ve perişan olmayacağımı umuyorum.”